Cadeautje! (MMHM 30)

Weet je nog dat ik pas allemaal bakken met stroken liet zien en meldde dat ik lekker zat te naaien? Het waren allemaal knapzakjes...

Remember all those plastic boxes with strips and me telling you I had some fun sewing? I was making Knapzakjes...

Twee voor mij...

Two for me...

Eén voor Marianna, die ze nog tegoed had als bedenker van de naam knapzakje...

One for Marianne, who was still getting one for finding the name knapzakje...

en twee voor jullie!
and two for you!!!

Ongeveer 10 blogjes geleden was mijn 300e blog. Dat wil ik graag nog vieren... Omdat ik het leuk vind om mijn trouwe lezers te belonen heb ik van de maanden augustus, september en oktober alle namen in een documentje gestopt van mensen die via mijn blog of mail of mondeling op mijn blog hebben gereageerd.
En daar heb ik twee namen uitgetrokken... Teresa en
Inge jullie mogen mij laten weten wat je adres is en ik zal je een knapzakje opsturen.  Teresa heeft de eerste keus, welke wil je?
About 10 blogposts ago was my 300th post. I would love to celebrate this with you. Because I would like to treat my readers I put all names of those who left messages about my blog on my blog or in my e-mailbox in a document and pulled two names out of these... Teresa and Inge... you can let me know your post adres and a knapzak is on its way! Teresa ... you can choose, which one do you want?

Octopus

Woensdagavond vierdern wij met onze quiltbee alvast het Sinterklaasfeest. Een avond vol lange gedichten en zelfgemaakte cadeautjes, lekkere hapjes en veel gelach! Voor meer info moet je even bij Hubertine kijken.
Last Wednesday we started celebrating Sinterklaas (If you want to know more about this man, please Google... I think he was the ancestor of Santa. We celebrate it on the 5th of December where he will bring parcels to all kids who were good!) It was a night with long self written poems, self made presents, lovely food and much laughter. For more pictures go and visit Hubertine!
Bij Mistea zag ik Oopsie, een patroon te vinden bij de Moda Bake shop, als speldenkussen. Ik heb bij haar geïnformeerd hoe veel kleiner ze hem had gemaakt. Zij vertelde mij dat ze het patroon had verkleind tot 60%. Zo gezegd, zo gedaan... Maar ik hou er niet van om iets half te doen. Dus als ik dan toch bezig ben... Dan maar gelijk drie maken, dat schiet tenminste op. En drie tegelijk gaat sneller dan drie achter elkaar!
Tijdens de zwemlessen heb ik de Oopsies gevuld. MMM... ik geloof dat er hier en daar wel een kind wat was afgeleid om te zien wat die mevrouw toch allemaal zat te doen ;-).
At Mistea's blog I saw Oopsie, a pattern from the Moda Bake Shop, used as pincushion. I contacted her to ask how much smaller she had made the pattern. She said shrink it to 60%. So I did. But I don't like doing things like this half, so I did not make one but three. Figured that once I finished it I would not fancy making another one.
While waiting at swimming lessons I filled those octopuses. I think some kids got a little bit distracted while wondering what this lady was doing ;-)

Deze Oopsie was voor Petra, ik hoop dat haar kleine jongetjes hem niet als speelgoed gaan gebruiken als er al spelden en naalden in zitten, maar ze is gewaarschuwd!
This Oopsie I made for Petra as present. I hope her little boys won't use it to play with when there are needles and pins in it... but she is warned!

En deze twee Oopsies? Dat zie ik wel als ze klaar zijn! Ze moeten nog hun poten gevuld hebben en oogjes krijgen; volgende zwemles!
And those two? I will see once they are finished! They need there legs filled and eyes stitched.

Een sinterklaasfeest is geen sinterklaasfeest zonder ook een cadeautje te ontvangen. Het eerste gedicht was een twee kantjes lang gedicht waarbij ik een zakdoek nodig had voor mijn lachtranen en loopneus. Daarna kwam er een prachtig setje pannenlappen uit, wat vind je, zijn die blauw paarse niet veel mooier dan die vieze lichtblauwe verschoten dingen. Die gaan nu gauw in de was en in de kast als reserve.
Sinterklaas is not Sinterklaas without getting presents too. First I got a two pages long poem, for which I needed my handkerchief because of laughing tears and a running nose. Second I got those two beautiful blue and purples potholders. Much better than the faded blue ones, what do you think? Those will go into the laundry and then in the cupboard somewhere to serve as extra when needed.

Een nieuwe mysterie!!! (MMHM 29)

Patch Parade deel 1

Al eerder op mijn blog kon je lezen over de website en het weblog van Bonnie Hunter. In 2009 kwamen er een aantal mysterie quilts achter elkaar uit. Elke week of paar weken kreeg je één stap te naaien en de uitkomst was een verrassing. Ik vond het erg leuk en verslavend om mee te doen. Vorig jaar november was de laatste. Haar boeken staan in de kast, haar scrap quilts zijn schitterend, maar meedoen met een mysterie is niet te beschrijven zo leuk. Inmiddels was het al weer een jaar geleden dat er een mysterie was.
Omdat ik ook al meedoe met de Patch Parade, de mysterie van de quiltwinkel in Den Bosch en eerlijk gezegd genoeg op mijn bordje heb, had ik besloten om NU niet mee te doen met Bonnies nieuwe mysterie "Roll, roll, cotton boll". Maar dat heeft geen stand kunnen houden, ik ben toch bezweken. Wel heb ik besloten om voorlopig voor de helft van de hoeveelheden te gaan die zij aangeeft, dan wordt het in plaats van een enorme tweepersoonsquilt een mooie eenpersoons- of bankquilt.
Dus heb ik zaterdagavond mijn stoffen bij elkaar gezocht. Eindelijk al die oude overhemden van DH maar eens aanbreken...
Terwijl ik gisteravond mijn eerste stap van de Patch Parade tot zijn einde bracht heb ik de eerste stap van Bonnie als leader-ender genaaid. Verschil? Bonnie post haar stappen met korte intervallen en Françoise post de stappen van de Patch Parade maar eens per maand. Dus dat moet wel lukken.
En ja, mijn sinterklaas cadeautje voor de quiltbee is al klaar, dus daar hoef ik me geen zorgen meer over te maken!
En ik kan je nu al vertellen, van meedoen met Bonnies mysteries word ik héél blij!!!!

Bonnies mystery, Roll, roll, cotton boll,  part 1

When you followed my blog longer you might have heard of Bonnie Hunters website and web log. Bonnie did a couple of mysteries in 2009 and I played along with three of them. I thoroughly enjoyed them and was sorry there wasn't another mystery until now. She started "Roll, roll, cotton boll". But because I started Françoises Patch Parade mystery I thought there wasn't time for another one. But I couldn't resist. So I sorted my fabrics out Saturday night, time to make a dent in all those old shirt of my DH.
Last night while finishing the first stap of the Patch Parade, I did Bonnies step 1 as leader ender. I decided to go for half amounts of the mentioned blocks as I think I do not need another king size quilt. Lapp or single bed quilt is big enough for me.
Since the Patch Parade won't be more then one step a month I figure I will have time to get to Bonnies mystery.
I can tell you joining another mystery of Bonnie makes me very happy!

Perplex

Gisteren speelde David met de playmobil van zijn grote zus en vond wat dingen gemaakt van strijkkralen. Die gebruikt ze namelijk als vloerkleedjes ed. Hij wilde graag ook iets maken van de strijkkralen. Dus hij naar boven om de grote doos, steunend en kreunend kwam hij er mee de trap af. Hij ging lekker aan het werk, is zeker anderhalf uur bezig geweest en ik moet je eerlijk zeggen... mijn mond viel open toen ik dit zag. Helemaal zelf bedacht en nergens een vergissing! Dit hadden we nooit achter hem gezocht!
Sandra dacht nog dat hij mij misschien hexagon bloemetjes had zien maken, maar dat is jaren geleden!

Yesterday afternoon David was playing with his sisters playmobil and found a few things she made with those beads you can iron. She uses those as floor rugs... He wanted to make something with those beads too. He went upstairs to her room, came down the stairs having trouble to carry the huge box and of he went for at least one hour and a half! To be honest, my mouth dropped when I saw what he had done. He made it up all by himself and not a single mistake! We never expected him to do something like this.
Sandra suggested he might have seen his mother make hexagon flowers, but that was ages ago!

Wordless happy monday

Give away

Nee... niet hier... maar bij Corrie. Ook als je niet mee wilt doen moet je vooral even gaan kijken. Ik lees al een hele tijd mee, zo gezellig. Moeder van een vierjarige kleuter, tweeling peuters en een kersverse baby. En ook nog een webwinkel met de prachtigste stoffen. Ik ga niet meer vertellen, gewoon zelf even gaan kijken.Op dit blog is toch niet zo veel te beleven op dit moment...
Ik zou het wel weten als ik deze stoffen zou winnen!!!
No... not here, but at Corrie's. Even if you don't want to win you should go there and read. I am enjoying her blog for a while and keep coming back ;-).Mother of a 4 year old, 2 year old twins and a new baby... No, I won't tell more, just go and have a good read! There is nothing to read on this blog at the moment anyway...
I would know what to do when I won those fabrics!!!

Sewing fun

Dit weekend had ik eindelijk tijd om te naaien!!! Wat had ik dat gemist.

Inmiddels zijn alle dozen weer naar boven.

This weekend some sewing time at last!!! How I missed that.

The boxes are all back upstairs now.

Regenwormen (MMHM 28)

De kinderen en ik doen graag spelletjes. Met het spelletje regenwormen maakten we in de meivakantie kennis bij een tante. We kochten het als spelletje om mee te nemen tijdens de zomervakantie en we gaven er ook al een aantal weg.
8 dobbelstenen waarmee je een waarde tussen de 21 en 36 moet gooien. Er moet altijd een worm bij je worp zitten. Bij elke worp mag je maar één soort stenen wegleggen, dus of de 4en, de 5en, de wormen (ook 5 waard) etc. Als je genoeg hebt pak je de steen met het juiste aantal er op. Maar pas op. Als je een worp hebt met alleen maar stenen die je al aan de kant had gelegd heb je helemaal niets en moet je ook de bovenste steen van je eigen stapeltje weer wegleggen. Enne... als de ander de waarde gooit die bij jou bovenaan ligt mag hij jouw steen pakken. Je weet echt tot het einde van het spelletje niet of je gaat winnen!
Een leuk spelletje, wat je ook kan spelen als je geen uren de tijd hebt. Meestal zijn we in een kwartiertje wel klaar! Een aanrader, misschien een leuk gezinscadeautje voor 5 december!

We love playing games and this one is very funny! 8 dices. Each throw you can keep one kind, like worms (worth 5 points), 4, 5, etcetera. You can take the tile with the number you have thrown. You can throw as often as you like, but be careful, when you have a throw with only numbers you already had, you have to give away the last tile you received. And... when another player throws the number you have on top of your pile, he can take your pile away! You really don't know until the end of the game if you will win or not.
A lovely game, just taking about a quarter of an hour. But I am not sure if it is available outside the Netherlands.

Speldenkussen

Maandag kwam er een pakje bij de post. David wilde het graag openmaken. Wat worstelde hij met een brieven opener en plakband. Ik moest hem even helpen met de opmerking dat het beter zou gaan met een schaar.
Kijk eens wat een prachtig speldenkussen Annie (geen blog helaas) voor mij heeft gemaakt. Mooie kleuren, schitterend regelmatig borduurwerk en lijkt het ontwerp niet op een sampler, mijn favoriete soort borduurwerk?
Je zou de naad moeten zien, zoooo netjes. En je kunt echt niet zien waar ze het speldenkussen gesloten heeft, zo knap.
En wat vind je van de kaart, ik schreef Annie al dat ik die zo zou willen borduren. De tekst is ook prachtig:
`God has given each of you some special abilities, use them to help each other`

Helaas kan ik jullie niet laten zien wat ik heb gemaakt. Ik was één van de 20 uitverkorenen die haar speldenkussen naar Duitsland mocht sturen, ik voelde me zeer vereerd! Dat was best spannend, zelf iets ontwerpen, opsturen naar Duitsland, zal het ooit bij mijn ruilpartner aankomen. Maar dat is allemaal goed gegaan en in Januari zullen deze speldenkussens op de foto staan in het tijdschrift Quilt en zo. Dus nog even geduld...

On Monday a parcel arrived. David wanted to open it. He had some trouble with the cello-tape. I had to suggest scissors.
Look what a beautiful pincushion my swapping partner Annie (no blog) sent me. I really love the fine stitching, the design, it looks like a kind of sampler doesn't it. And I have marvelled at the seam, I really couldn't find where she closed it after filling.
And then the card. The picture on it is so lovely, I wish I could stitch it. And then the text:
God has given each of you some special abilities, use them to help each other`I am really sorry I can't show you what I made yet, but there were 150 participants and 20 of them where chosen to design a pincushion themselves and then sent it to someone who owns a magazine! A picture of those 20 pincushions will be published in the January number... I was sooo proud! So a bit of patience please!

Natuur (MMHM 27)

Onze David (7) kan af en toe heel scherpzinnig uit de hoek komen. Een paar weken geleden deelde hij in de auto mee dat hij vond dat er alleen nog maar flats moesten worden gebouwd. Dus ik vroeg waarom... Nou, omdat er dan meer natuur behouden kan worden. Plausibele reden ;-0. Dus ik vroeg waar hij zelf graag in wilde wonen. Toch wel in een huis met een tuin. En ja, hij begreep ook dat eigenlijk de meeste mensen dat wel graag wilden.
Toen we vorige week bij mijn ouders logeerden gingen we heerlijk een eind fietsen. Al na 10 minuten merkte hij op dat hij zo blij was dat er hier nog zoveel natuur behouden was gebleven. Daar hebben we dan ook erg van genoten!

Our David (7) sometimes is just a bit too smart for his age. A few weeks ago he mentioned that he thought we only should build flats. I asked why... Well, because they don't take up so much space and more green would be preserved. A valid reason ;-)
But when I asked him where he preferred to live himself he would like a house with a garden. And yes, he understood most people would want that.
When we went biking last week with my parents, near their house, after a minute of 10 behind my back came a voice that concluded that he was glad so much nature was kept in the surrounding area. And that is what we enjoyed!